Ostatnie pożegnanie
Adama Brońskiego
syna legendarnego Niezłomnego
dowódcy partyzanckiego
kpt. Zdzisława Brońskiego ps. „Uskok”
Kijany, 12 sierpnia 2021 r.

[dokumentacja: zdj. i wideo – Józef Wieczorek]

Wspomnienia:

WiN śladami „Uskoka” na Lubelszczyźnie

Pamięci „Uskoka” – Zdzisława Brońskiego i Jego żołnierzy (AK-WiN) w Kijanach k.Lublina

Marsz” Zaporczyków” (1945) 

muzyka: Leon Łuskino 

słowa: por. Jan Gabriołek „Grot”

Maszerują cicho niby cienie

 Poprzez lasy, góry i pola.

 Niejednemu wyrwie się westchnienie,

 Idą naprzód, taka ich dola.

     I idą wciąż naprzód, bo taki ich los,

     I ani żal, ani tęsknota

     Z tej drogi zawrócić nie zdoła ich nic,

     Bo to jest „Zapory” piechota.

 A gdy księżyc wyjdzie spoza chmury,

 I nastanie cicha, piękna noc,

 To leśnej piechoty ciągną sznury,

 Widać wtedy siłę ich i moc.

     Choć twardą im była germańska dłoń,

     Do boju ich parła ochota.

     I zawsze zwycięstwo musiało ich być, 

     Bo to jest „Zapory” piechota. 

Teraz za drugiego okupanta, 

Jeszcze nam nie oschła jedna krew. 

Po zdradziecku sięga nam do gardła, 

I w tajgi Sybiru chce nas wieźć.  

    Pomylił się Stalin, pomylił się wróg. 

    Zawiodła się ruska hołota.

    Za Sybir, za Katyń, za Wilno, za Lwów.

     Zapłaci Zapory piechota

Hen pod lasem stoi mała chatka,

Mrok zapada, słońce zaszło już.

Nad kołyską dziecka czuwa matka,

Lulaj, lulaj synku zaśnik mi.

    Gdy będziesz już duży,

    I zbierzesz swój plon,

    Z tej ziemi co teraz tak płacze,

    Pamiętaj, że za nią płacili swą krwią,

    „Zapory”, żołnierze tułacze.

UWAGA: dwie ostatnie zwrotki według kapitana Wacława Szaconia  ps. „Czarny”